Oekraïne door onze ogen.
Geen anonieme beelden vanop afstand, maar foto's gemaakt tijdens bezoeken aan Kyiv. Ze tonen twee kanten van dezelfde stad: het dagelijkse leven dat doorgaat, en tegelijk de zichtbare gevolgen van de oorlog.
Mensen die blijven doorgaan.
Wie Kyiv bezoekt, ziet niet alleen oorlogsschade. Je ziet mensen naar hun werk gaan, families op straat, winkels en cafés die openblijven en een stad die weigert stil te vallen.
Net daarnaast zijn de sporen van de oorlog nooit ver weg. Beschadigde gebouwen, vernielde woningen en kleine herinneringen maken duidelijk wat achter de cijfers schuilgaat: plaatsen, verhalen en vooral mensen.
De ochtend na de aanval.
In april 2025 werd Kyiv opnieuw zwaar getroffen. De beelden uit deze periode tonen niet alleen beschadigde gebouwen, maar vooral hoe dicht de gevolgen van de oorlog bij het dagelijkse leven liggen.
Stille momenten in een winterse stad.
In januari toont Kyiv een heel ander gezicht. Sneeuw en winterkou leggen een bijna verstilde deken over de stad. De Dnipro, Maidan en de straten ogen rustig en soms bijna desolaat.
Tussen die stille winterbeelden zijn de oorlog en het verlies nooit ver weg. De Oekraïense vlag hangt halfstok, de Wall of Remembrance en de vele herdenkingsvlaggen op Maidan herinneren aan wie niet meer terugkeert. Zelfs een eenvoudige generator in de sneeuw vertelt iets over een dagelijkse werkelijkheid die door de oorlog veranderd is.
Een winterse stad vol stille momenten — mooi en indrukwekkend, maar met de oorlog voortdurend op de achtergrond.
Twee werkelijkheden naast elkaar.
In juni 2026 ligt het gewone stadsleven soms letterlijk naast de zichtbare oorlogsschade. Deze selectie vormt één reportage: normale momenten, vernieling en menselijke details die samen het verhaal vertellen.
Waarom we dit tonen.
Onze steun gaat niet over abstracte cijfers. Deze foto's helpen tonen voor wie en voor wat we ons inzetten. Oekraïne is meer dan de oorlog alleen. Het is een land waar mensen blijven leven, werken, zorgen en vooruitkijken.